صعود آگاهی و توسعهی فناوریهای تولید، جوامع بدوی را به جوامع بوستانکاری و کشاورزی تبدیل کرد و موجب گسترش جوامع و پیچیدهتر شدن روابط اجتماعی شد (Lenski & Lenski, ۱۹۸۷, p. ۷۷; Diamond, ۱۹۹۷, p. ۸۹). در جوامع بوستانکاری، توسعهی دانش بشری در زمینهی ساخت تجهیزات و فلسفیشدن جهانبینی طبقهی حاکم در اثر مواجهه با افکار عمومی، موجب توسعهی بیشتر ساحت عقلانی و پدید آمدن الگوهای جدیدی مانند شهودی-عقلانی، اعتقادی-عقلانی، عقلانی-اعتقادی، عقلانی-عاطفی و عاطفی-عقلانی پا به عرصهی وجود نهادند. این فرایند تمایز اجتماعی و تقسیم کار فکری را به همراه داشت.
دعوت به تأمل و ارزیابی نقادانه
خواننده و پژوهشگر گرامی؛ غایت بنیادین این نگاشته، گشودن افقی برای گفتوگوی عقلانی و نقد روشمند است. بیتردید تداوم و پالایش این اندیشه، در گرو ارزیابی موشکافانه، سنجش استدلالها و بازخورد فکری شماست. خواهشمند است نقد، پرسش یا نظر تحلیلی خود را در بخش دیدگاههای زیر مرقوم فرمایید.
